एकेकाळी वाटसरूसाठी हातात पाण्याचा तांब्या असायचा अनोळखी असूनही निःसंकोचपणे तासनतास गप्पा मारत बसायचा काळ बदलला वेळ बदलली...
Poem
रात्रच नाही तर दिवसही वैऱ्याचा सांगू मी हे आता कुणा कुणा गाफील राहू नकोस तू सुखात उठा...
कधी कधी ती हळवी होते बालमनाला आठवते मुग्धकिशोरी अबोल राणी क्षणाक्षणाला गहिवरते गुणगुणतांना सुरेल गाणी भाव मनाचे...
तेंव्हा एक पैसा, एक आणा, चार आने, आठ आण्यांना किंमत होती. आत्ता शंभर, दोनशे, पाचशे रुपये, इतकेच...